Oncology Greece logo



   ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΟΓΚΟΛΟΓΙΑ
Νοσοκομείο Αγιοι Αναργυροι
 

Oncology News


Oncology hospital photo 1

Β' Τμ.Παθολογικής Ογκολογίας Νοσοκομείου Αγιοι Ανάργυροι
Διευθυντής:
Γεράσ.Ηλ.Πανάγος




Horizontal rule 1



Oncology seal







Contact us button

ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ / E-MAIL:


Για το Νοσοκομείο Άγ. Ανάργυροι:

Τηλ. κέντρο: 210 3501-500 και -579
Πληροφορίες: 210 3501-340
Διοικητής: 210 3501-515 και -516
Γραμματεία - πληροφορίες:
210 3501-518 και -519
Φαξ 210 6205-665
Γραμματεία εξωτερικών ιατρείων:
210 3501-320
Ραντεβού εξωτερικών ιατρείων:
210 3501-321 και -322
Διεύθυνση ιατρικής υπηρεσίας:
210 3501-614

Για το Β' Ογκολογικό Τμήμα

Διευθυντής: 210 3501-283
Επιμελητές: 210 3501-278 και -713
Νοσηλευτές: 210 3501-280
Γραμματεία: 210 3501-281
Φαξ: 210 8003-947

Για την Ε.Ε.Π.Ο.Ε.:

210 6464-453 και 210 6428-846




 


Κείμενα διαλέξεων    

- Κεντρική σελίδα Δραστηριοτήτων



Συμπληρωματική θεραπεία του καρκίνου του μαστού Κείμενο



Η προσφορά της χημειοθεραπείας στην αύξηση της επιβίωσης του μη-μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα (ΜΜΚΠ):

Κείμενο διάλεξης με τίτλο «Η προσφορά της χημειοθεραπείας στην αύξηση της επιβίωσης του μη-μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα (ΜΜΚΠ)» που δόθηκε στα πλαίσια του Πανελληνίου Αντικαρκινικού Συνεδρίου (29/11/2006-2/12/2007) που έλαβε χώρα στην Αίθουσα Τερψιχόρη του Ξενοδοχείου Hilton στην Αθήνα την 1η Δεκεμβρίου 2007 από τον Διευθυντή του Β’ Τμήματος Παθολογικής Ογκολογίας του Ογκολογικού Νοσοκομείου Κηφισιάς «Οι Άγιοι Ανάργυροι» Γεράσιμο Ηλία Πανάγο

Το βρογχογενές καρκίνωμα αποτελεί την συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο για τον δυτικό κόσμο  τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.

Ο ετήσιος αριθμός των θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα ακολουθεί την ετήσια κατανάλωση τσιγάρων.

Πρόκειται για ετερογενή ομάδα νόσων όσον αφορά στην κυτταρική μορφολογία, την ιστολογική δομή, την μοριακή βιολογία, την βιολογική συμπεριφορά, και την ευαισθησία στις κυτταροτοξικές παρεμβάσεις.
Το ουσιαστικά μόνο κοινό τους χαρακτηριστικό αφορά στην κοινή τους καταγωγή από τον πνεύμονα. Κοινή είναι επίσης και η σταδιοποίησή τους κατά το ΤΝΜ.

Η μέση πενταετής επιβίωση ανεξάρτητα από ιστολογικό τύπο είναι 12% ενώ η επιμέρους μέση επιβίωση κυμαίνεται από τους 7 μήνες για το μεγαλοκυτταρικό ως τους 15 μήνες για το επιδερμογενές.

Η μέση επιβίωση συσχετίζεται καλλίτερα με το παθολογοανατομικό στάδιο. Άλλωστε με την κλινική σταδιοποίηση συχνά το στάδιο εκτιμάται ότι είναι κατώτερο του πραγματικού. Για το παθολογοανατομικό στάδιο Ι η μέση επιβίωση εκτείνεται πέραν της πενταετίας, ενώ για τα στάδια ΙΙΙΒ και IV η μέση επιβίωση είναι 6 και 10 μήνες αντίστοιχα.

Στο 46% των περιπτώσεων η νόσος κρίνεται ανεγχείρητη και η μέση επιβίωση είναι μικρότερη του εξαμήνου ενώ στο 54% των περιπτώσεων που χειρουργούνται η μέση επιβίωση κυμαίνεται στο επίπεδο των 11 μηνών.

Το 1995 δημοσιεύθηκε μεταανάλυση 52 κλινικών μελετών με 9.387 αρρώστους (Br J Med 1995;311:899-909). Χρησιμοποιήθηκαν επικαιροποιημένα δεδομένα των επιμέρους αρρώστων και κριτήριο αποτελεσματικότητος ήταν η τελική επιβίωση. Σε 14 συνολικά μελέτες με 4.357 αρρώστους συγκρίθηκε η εγχείρηση με την εγχείρηση και την συμπληρωματική χημειοθεραπεία στην πρώιμη νόσο. Σε 5 μελέτες χρησιμοποιήθηκαν αλκυλιούντες παράγοντες, κυρίως από το στόμα, σε μακροχρόνια χορήγηση. Σε 8 μελέτες χρησιμοποιήθηκαν σχήματα με σισπλατίνη σε ποικίλα δοσολογικά σχήματα και συνδυασμούς. Σε όλες τις μελέτες η χημειοθεραπεία άρχιζε εντός 6 εβδομάδων από την εγχείρηση. Στις μελέτες με πλατινούχα σχήματα η μέση επιβίωση χωρίς χημειοθεραπεία είναι κατά τι μικρότερη της πενταετίας ενώ με την χημειοθεραπεία εκτείνεται πέραν της πενταετίας.

Σε 7 συνολικά μελέτες με 807 αρρώστους και 619 θανάτους μελετήθηκε η προσθήκη χημειοθεραπείας στην εγχείρηση και την ακτινοθεραπεία στην πρώιμη νόσο. Σε 6 μελέτες χρησιμοποιήθηκαν σχήματα με σισπλατίνη σε ποικίλη δοσολογία και η συμπληρωματική θεραπεία άρχιζε σε όλες τις μελέτες εντός 7 εβδομάδων από την εγχείρηση. Η προσθήκη χημειοθεραπείας με βάση την σισπλατίνη βελτίωσε την μέση επιβίωση από 15 σε 20 μήνες (μείωση κατά 6% του κινδύνου θανάτου). Σε 22 συνολικά μελέτες με 3.033 αρρώστους μελετήθηκε η προσθήκη χημειοθεραπείας στην ριζική ακτινοθεραπεία στην τοπικά εκτεταμένη νόσο με ποικιλία συνδυασμών και σχημάτων. Η προσθήκη χημειοθεραπείας με βάση την σισπλατίνη βελτίωσε την μέση επιβίωση από 10 σε 11,5 μήνες (μείωση κατά 13% του κινδύνου θανάτου).

Σε 11 συνολικά μελέτες με 1.190 αρρώστους συγκρίθηκε η υποστηρικτική αγωγή με την χημειοθεραπεία και υποστηρικτική αγωγή σε εκτεταμένη νόσο. Η χημειοθεραπεία με βάση την σισπλατίνη βελτίωσε την μέση επιβίωση κατά 2 μήνες (μείωση κατά 27% του κινδύνου θανάτου).

Συμπερασματικά: Σε όλες τις συγκρίσεις, τα αποτελέσματα των σχημάτων που περιέχουν σισπλατίνη έδειξαν υπεροχή του σκέλους της χημειοθεραπείας. Η υπεροχή ήταν σημαντική στην τοπικά εκτεταμένη νόσο και στην εκτεταμένη νόσο με υποστηρικτική αγωγή. Χρησιμοποιήθηκαν αρκετοί συνδυασμοί με σισπλατίνη ώστε δεν είναι δυνατόν να διακριθεί η έκταση στην οποία τα παρατηρηθέντα καλά αποτελέσματα οφείλονται στην σισπλατίνη ή τα λοιπά φάρμακα κάθε μελετηθέντος σχήματος. Η μεταανάλυση δεν μπόρεσε να απομονώσει κάποιο χαρακτηριστικό που να ταυτοποιεί υποομάδα αρρώστων με πλεονεκτικότερη ανταπόκριση στην χημειοθεραπεία.

Το 2005 δημοσιεύθηκε δεύτερη μεταανάλυση 37 νεώτερων κλινικών μελετών με 7.633 αρρώστους (J Clin Oncol 2005;23: 2926-2936). Χρησιμοποιήθηκαν επικαιροποιημένα δεδομένα των επιμέρους αρρώστων και κριτήρια αποτελεσματικότητος ήταν η ανταπόκριση και η επιβίωση στους 12 μήνες. Με τα πλατινούχα σχήματα η πιθανότητα ανταπόκρισης αυξήθηκε κατά 62% (p<0,0001), και η επιβίωση ενός έτους αυξήθηκε σε 34% από 29% (p=0,0003).

Ας δούμε τώρα 5 επιλεγμένες πρόσφατες μελέτες δημοσιευμένες στα πλέον έγκυρα περιοδικά που χρησιμοποιούν νεώτερα φάρμακα. J Clin Oncol 2000;18:2095-2103. Δοσεταξέλη vs υποστηρικτική αγωγή μετά θεραπεία με σισπλατίνη. Η δοσεταξέλη αύξησε σε σχέση με την υποστηρικτική αγωγή τον μέσος χρόνος ως την πρόοδο της νόσου: σε 10,6 εβδομάδες από 6,7, την συνολική επιβίωση: σε 7,0 μήνες από  4,6, και την επιβίωση στους 12 μήνες σε 37% από 11%. Tα καλά αποτελέσματα ήσαν πλεόν εκσεσημασμένα με μικρότερες δόσεις δοσεταξέλης.

N Engl J Med 2002;346:92-98. Σύγκριση 4 πλατινούχων χημειοθεραπευτικών σχημάτων σε εκτεταμένο ΜΜΚΠ. Η προσθήκη γεμσιταμπίνης στα πλατινούχα σχήματα σε σύγκριση με την προσθήκη ταξανών πρόσθεσε μισό μήνα στο χρόνο ως την πρόοδο της νόσου.

J Clin Oncol 2003;21:3916-3024, Δοσεταξέλη και πλατίνη vs βινορελμπίνη και πλατίνη σε εκτεταμένο ΜΜΚΠ
. Η προσθήκη δοσεταξέλης ήταν καλλίτερη της προσθήκης βινορελμπίνης στα πλατινούχα σχήματα.

J Clin Oncol 2007;25:5233-5239. Δύο ή 4 κύκλοι θεραπείας σε αρρώστους που δεν έχουν πρόοδο νόσου μετά 2 κύκλους με πλατινούχο σχήμα; Έξη κύκλοι χημειοθεραπείας είναι καλύτεροι από 4 κύκλους.

J Clin Oncol 2007;25:4743-4750. Μπεβασιζουμάμπη και χημειοθεραπεία ή ερλοτινίμπη vs χημειοθεραπεία μόνη. η χημειοθεραπεία υπολείπεται του συνδυασμού χημειοθεραπείας και μπεβασιζουμάμπης και του συνδυασμού ερλοτινίμπης και μπεβασιζουμάμπης.

Συμπερασματικά: Η χημειοθεραπεία με σχήματα που βασίζονται στην σισπλατίνη βελτιώνει σημαντικά την έκβαση και την επιβίωση στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα. Η εφαρμογή των νέων χημειοθεραπευτικών φαρμάκων στην τελευταία δωδεκαετία βελτίωσε την επιβίωση, τον χρόνο ως την πρόοδο, και τις ανταποκρίσεις. Η εισαγωγή των νεώτερων φαρμάκων υπόσχεται περαιτέρω βελτιώσεις. Η πλέον αποτελεσματική μέθοδος πάντως παραμένει η διακοπή του καπνίσματος.

Horizontal rule photo 2
© ALL RIGHTS RESERVED WWW.ONCO.GR WEB DEVELOPMENT DESIGN & SEO BY CYBERDIAS